Dagurinn í dag er eins og risastór íspinni sérhannadur handa sjálfum mér og öllum teim sem vilja éta hann med mér. Ì dag er frídagur og fallegt vedur, og í kvöld er brenna úti í skógi og allir drekka vín. À morgun er 1. maí og tá eru engir nasistar á skrúdgöngu eins og á Ìslandi. Bara fallegar, naktar konur á bilinu 18-23 ára í leit ad sjálfum mér. Tær eru meir ad segja allar med mótmælaspjöld sem mótmæla öllu sem hótar minni eigin velferd. Tetta eru eiginlega ekki nein mótmæli - tetta eru medmæli.

ps. Benni, tad er sídasti séns ad sækja um listaháskólann í dag! Yo!

Vei, ny útvarpsstöd. Hvad ætli verdi spilad á henni?

"Spurdur hvad tad væri sem ræki tá út í úvarpsrekstur sagdi Brynjar ad markadur væri fyrir stöd sem spiladi taumlausa popp- og dægurtónlist."
-mbl.is

Hvad meinar hann ad tad sé markadur fyrir stöd sem spilar taumlausa popp-og dægurtónlist? À ad drekkja okkur í bleiku fm-gumsi? Sagdi Gallup teim ad fólk væri æst í meira rusl? Hvuuuuurr fjaaaaanndinnnnnnnnah!

Diskó og sjöventís ballid var fjarzka gaman og tad var stöd ad spila, fólkid tók vel í mjúsikkid og allir voru gedveikt drönk og hressir. Hreeessir. Ì gær sá ég loksins Crouching Tiger, Hidden Dragon (eda öfugt...) og hún var líka ofsalega gód og leid hjá eins og stór tykk bók. Tess má geta ad ég hef reynt ad sjá tessa mynd alveg hrikalega oft en aldrei tekist tad. Alltaf af tví ad Stillimyndarmadurinn vildi alltaf horfa á vídeó í stadinn eda eitthvad álíka hresst og spennandi. Ì dag hef ég ekki gert neitt vitrænt, ég setti á mig föt og madkadi mér fram í eldhús og spiladi á spil og át nybakada kanilsnúda. Tad var ansi hreint fínt. Sídan var hún Kajsa (ábyrgdarfulltrúi lydrædisins) svo gód ad lána mér bleika kvenhjólid sitt svo ég gæti nú prófad ad hjóla í skólann. Tannig ad ég hjóladi í skólann á bleiku kvenhjóli og tótti ég vera ansi merkilegur. Tad var allavega starad á mig úti á götu. Ætli fólk hafi ekki grunad mig um hjólatjófnad. Èg hef líka áreidanlega brotid fullt af sænskum umferdarreglum, tví eins og sannur Ìslendingur held ég ad ég geti hjólad hvar sem er. Svona áreidanlega eins og tegar bændurnir komu inn í Reykjavík á hestum í gamla daga og töltudu á Grána inn í Landsbankann ad bidja um lán.

Gruss Gott!

Einhver stal sólgleraugunum mínum ádan er ég gleymdi teim á afviknum stad. Tessum sem ég keypti um verslunarmannahelgina á Esso-stödinni rétt hjá Tjórsárdal. Tví var mér naudugur einn kostur ad kaupa flottustu sólgleraugu í heimi, en tau eru med dökku gleri og dökkraudsanseradri umgjörd. Tau eru stór en frekar aflöng og ögn aflídandi inn til brúnanna. Tau eru fjarzka diskó, ein bischen Ska und dulítid Miles Davis á sama tíma. Vei! Og tau kostudu bara fjögurhundrud kall...eat that, mister BB...

ps. (ég-hata-hip, remember? djöfuls hræsnari...)

Í dag voru nú meiri andskotand lætin í bænum hér í Lundi. Einhverjir Evrópuráðherrar héldu hér fund. Löggur út um allt og rimlagirðingar og já jafnvel þyrla í háloftunum. Ég var vinsamlegast beðin um að snúa vid þegar ég var á leid minni niðrá bar frá skólanum. Nei, du får inte gå här! Du får gå där...... Svo er þetta fólk að tala um frjálsan fluttning á fólki og fjármagni út um alla Evrópu.Hvurn andskotan þurfti ég að snúa við. En þá rann það upp fyrir mér. Ég er Íslendingur! og ekki í Evrópusambandinu. Fyrir okkur Íslendingum eru reistar girðingar út um alla Evrópu.Við fáum t.d. ekki námslán í evrópusambandsríkjum Ég er samt í EES? ætti það ekki að skipta einhverju máli? Æ ég veit það ekki. Ó neinei seisei.....

Hvurnin í andskotanum á madur ad redda sér diskófötum? Sauma sér hvítan samfesting? Já hvur djöfullinn. Já hver pálskotinn. Tú ert Baldviti.

Og ég er ekki búinn enn. Ef einhver vill sjá afleidingu hressu trítugsvædingarinnar í auglysingabransanum má benda á vefsíduna Sprite.is. Tar má kaupa vörur eins og "gedtrufladan silfurgráan bakpoka" og "ofvirknislega flotta húfu sem vekur athygli". "Get a kid", segi ég nú bara.

Blessadir og saelir pojkar!
Ég var ad skila prófi..................stop. Er ad fara á bar.........................stop.
skrifa meira sienna...................stop.

Èg hefi gjörst svo hip ad hlada nidur nyju Squarepusher lagi af warprecords.com nú rétt í tessu. Tad er mjög algjörlega skrytid. Tad er allt útatad í gömlum amen töktum og jungle sömplum frá '93. Tad hljómar eins og...gamalt jungle lag med nettum áhrifum frá Aphex Twinky man. Tad eru kannski komnir svona neo-conservative víbrar í danstónlist um tessar mundir? Hvad veit ég? Er Squarepusher Wynton Marsalis rafrænnar tónlistar? Er hann ad gera skrytlu? Er tetta gert af kærleik til gamalla tíma? Er hann eins og Dixílandhljómsveit Sudurlands? Spyr ég of mikid? Finnst mér kannski spurningarmerki miklu fallegra en venjulegur punktur? Er fegurdin falin í retorískum spurningum og post-morthens svari?

Best af öllu væri náttúrulega ad úda á tá úr vatnsbyssum fylltum sædi sem er af erlendu bergi brotid. Tannig myndu teir loksins fatta hvad málid snyst um. Einnig má reyna ad líma tá fasta vid Ingólfstorg hella yfir tá tómatsósu. Sídan væri hægt ad breida risastórt lag af osti yfir tá og kannski bæta vid lauk eda ólífum eftir smekk. Sídan væri Ingólfstorg umkringt hitaelementum og alls konar vörmum fígúrum og teir myndu bakast og verda ad risastórri pitsu. Med malbiksbotni. Sídan yrdi Ingólfstorgspitsan fryst og geymd í SS húsinu tangad til á 220 ára afmæli Reykjavíkurborgar árid 2006 og tá gæti öll borgin gætt sér á pitsu í ágústsólinni. Èg hvet allavega Reykjavíkurborg til ad íhuga tessa hugmynd, tví allir muna nú hvad tad var asnalegt tegar tad var ekki til nóg kaka handa öllum árid '86. Svona risastór pitsa yrdi eflaust nógu stór handa öllum og myndi syna ad Reykjavíkurborg gerir svo sannarlega best vid sína.

Tegar ég verd ordinn the king of pulsa mun ég breyta nafninu mínu í Einríkur. Tad felur í sér bædi einrædi og gjörsamlega misskiptingu audsins (mér í hag). Tad er einhvern veginn svo passandi, nü?

"it's hip to be square..."

À medan laufin sofa liggja spadarnir andvaka. Tessi setning er einn mesti sannleikur sem skekid hefur íslenskt samfélag og er ad mínu mati hin eina sanna setning sem tölud hefur verid á íslenska tungu.

Eftir andvökunótt ad hætti spadanna komst ég ad tví ad tad er í rauninni ekki svo slæmt ad vera jafn óhip og medalsvíinn. Tad er gott ad gefa skít í tad sem er hip og gera tad sem madur vill. Enda er hip ekkert annad en tímabundin hagræding sannleikans med innbyggda sjálfseydingu eftir eins árs tilvist (tveggja mánada tilvist ef madur byr í Tokyo). En audvitad vissi ég tetta allan tímann. Sjálfur hef aldrei reynt ad vera hip, ekki einu sinni tegar ég var táningur. Èg hef alltaf fylgt minni eigin sannfæringu frá blautu barnsbeini. Tad er edli Ìslendinga. Ìslendingar eltast ekki vid tad sem er hip hverju sinni...umm...nei. Ì tessum ferdatætti um Reykjavík sagdi einn táttakandinn ad Reykvíkingar væru miklu tískumedvitadri en Stokkhólmsbúar. Tad kom mér til ad hugsa...Stokkhólmur er milljón íbúa borg en Reykjavík 100.000, og medalreykvíkingurinn er fjarskalega hip...er tetta rétt? Er eitthvad rangt vid tetta? Er tetta minnimáttarkennd? Snyst tetta um einhæft (en hip) frambod eda fákeppni í fatabúdum Reykjavíkur? Ad vid tökum tad sem okkur bydst og er haft frammi fyrir okkur í auglysingum? Og tad vill bara til ad auglysingarnar eru hipp en ekki hagkaup? (annars er hagkaup bara nokkud hipp midad vid venjulegan tyskan pöntunarlista). En sídan tarf náttúrulega ekkert ad vera ad "vera hip" sé í andstödu vid ad fylgja sannfæringu sinni. Madur getur náttúrlega verid sannfærdur hippnessismisti, en tad er samt eitthvad...

Um leid og ég skrifa tetta finnst mér tetta líta út eins og tetta sé skrifad af 17 ára stelpu sem er ad reyna ad "hugsa sjálfstætt" og er á einhverju hálf-gáfnafarslegu móttróaskeidi (med ödrum ordum: ég er ekki nógu hip...djöfullinn). Einhvern veginn finnst mér ég vera of gamall til ad tala svona. En tad er samt ágætt ad láta tetta standa...fylgja eigin sannfæringu og gefa skít í hvort tad sé hip eda ekki...hei...ég er ordinn Svíi!!

Bless bless krakkar, ég kem til med ad búa áfram í Svítjód og kvænast stúlku ad nafni Maj-Britt eda Britt-Marie og koma stöku sinnum heim med börnin til ad leyfa teim ad kynnast íslenska sumrinu um leid og ég reyni ad dylja nytilkomna sænska hreiminn minn.

ps. ég heyrdi Òskar Gudjónsson tala á svipudum nótum eftir dvölina í London...kannski er tetta ekki bara sænskur hugsunarháttur, heldur altjódlegur hugsunarháttur, tetta med ad tjilla adeins á hipnessinu.

pps. ad tjilla á hipnessinu felur eiginlega í sér ad fylgja eigin sannfæringu. Tad hlytur ad vera erfitt fyrir svona hip og litla tjód eins og Ìsland ad vita yfirhöfud hver sín eigin sannfæring er, ef út í tad er farid...Ìsland hefur ekki pláss fyrir fleiri en tvær til trjár hip sannfæringar í einu...

ppps. nú byrja ég ad tapa trædinum hjá sjálfum mér. Uu...bless?

Jaa héddna hér. Tögnin heldur áfram og ég læt eins og ekkert sé. À föstudaginn var afmæli hjá honum drengnum Jens, en ég gaf honum kattadagatal. Sídar í partyinu átti ég í samrædum vid stúlku sem vildi fá ad vita af hverju tad var fyndid og kaldhædid ad gefa kattadagatal...svíar eru sérstök sort. Afmælid var í lengri kantinum, en tad endadi um áttaleytid morguninn eftir, og hafdi ég tá dvalist í sama húsinu undir formerkjum afmælisgests í um tólf tíma. Àfengisneysla var tó í hófi og samkvæmt evrópustödlum og kristnum gildum.

Ì gærkvöldi fór ég á Pusterviks Baren ad kíkja á gang mála. Tar voru tvö bönd, eitt Ska-band og eitt country band. Kántríbandid var geedveikt skemmtilegt og ótrúlega "real". Tetta voru allt frekar ungir krakkar sem voru bara uppi á svidi ad drekka bjór og reykja tóbak og syngja kántrílög. Gedveik stemning í salnum og einn áhorfandinn fann sig knúinn til ad fara ítrekad upp á svid og kyssa hljómsveitarmedlimi. Ì einni atrennunni fór hann úr ad ofan (og nedan) og stagedive-adi nidur af svidinu. Tad var skemmtilegt nokk. Bandid heitir JimBob Conway, og segist Benni kannast vid nafnid. Bandid skartadi svölustu bakraddasöngkonum sem ég hef séd, tvær stelpur á leidinni ad verda tybbnar, tannlausar kerlingar sem hlæja digurbarkalega úti á verönd í Sudurríkjunum. Tess ber tó ad geta ad tær voru enn úngar og spengílegar og tóttu bera af í fegurd og fákmennsku.

Tegar ég kom inn á stadinn borgadi ég mig inn. Ì sömu mund kom poppstjarnan Håkan Hellström inn og var nákvæmlega eins og í sjónvarpinu tegar hann kastadi misheppnadri kvedju á midasölukonuna sem tók ekki eftir honum og hélt áfram ad tala vid dyravördinn. Egill! Tú veist hvad ég meina! Känn ingen sorg för mig, Göteborg!! Jaaaa! Sídan tegar vid fórum út eftir tónleikana sáum vid gamalt stofuorgel sem stód fyrir utan dótabúd. Håkan Wirenstrand, félagi minn og módir, tók vidbragd og hóf orgelleik, og fyrr en vardi var kominn hópur fólks í kringum oss og söng sænsk tjódlög, Cornelis Vrjeesvik, Bellman og Europe. Sameinad í söng og drykkju sá fólkid ad vid erum öll brædur og systur, og upp úr tví voru stofnud samtök söngelsks fólks. Poppfrædingum kemur saman um ad hérna hafi verid stofnud fyrsta hljómsveit Svítjódar.

Èg á enn eftir ad minnast á feminíska sellóleikarann sem er í samtökum gegn megrun og ætlar ad tattúera D-S-C-H á hnúana á sér (DSCH er signatúrmelódía Sjostakóvitjs sem hann notadi út um allt í verkunum sínum, komid frá D-imitri S-C-H-ostakovich, S verdur ad Eb af tví ad tad hljómadi eins á tysku). Èg verd ad vidurkenna ad tetta er ekki neitt rosalega gód hugmynd. Svona álíka og ad vera med Bruce Springsteen tattú á nefinu, nema bara meira arty. En hver veit, kannski tjáir tetta persónuleika hennar betur en nokkud annad? Hver á ad banna henni ad gera tetta? Módir hennar? Módir mín?

Èg er sennilega búinn ad skrifa allt of mikid núna. Vill einhver annar skrifa? Plís?

Halló? Nú hefur enginn sagt neitt í fimm daga fyrir utan sjálfan mig. Hvar eru allir? Mamma? Èg er hræddur...

Tví meira sem ég hlusta á James Brown, tví meira sannfærist ég um ad Àrni Vilhjálmsson er Gudfadir íslenska soulsins.

Èg er kominn í hljónst sem heitir Supertight (eda Soopatight, eins og ég hefdi kosid tad...jafnvel SupaTite...?) og hún spilar á diskó/70's balli í skólanum tarnæsta föstudag. Mikid diskó, en líka 90's úthverfahaus ad hætti Brand New Heavies. Sídan eru líka tvö lög eftir sænskt fönkband sem heitir Happy Alright, tau eru gedveikt skemmtileg. Happy Alright er einhvern veginn tyndi hlekkurinn á milli Funkmaster og Jagúar. Lallalalla. Sídan fæ ég líka ad bæta vid áhersluordum í rappi. Setningar eins og "number ONE DEE JAY" og "complexities" streyma úr munni mínum á strategískum stödum í laginu.

Sídan klippti ég mig í gær í fyrsta skipti sídan í desember. Vænghaf mitt var ordid sjálfum mér til trafala allar götur sídan ég byrjadi ad turfa ad skáskjóta mér inn um dyragættir. Ad vanda gætti ég tess ad velja slöppustu rakarastofuna...úúppss...fertugar fráskildar mædur í lagningu fyrir sukkferdina til Grikklands med vinkonunum...jæja...

Stadfesting lífsins á rádgátu alheimsins hefur loksins verid færd í letur. Teir sem vita hvad ég er ad tala um vita meir en ég sjálfur, tví ekki hef ég hugmynd um hvad tessi setning átti ad fyrirstilla. Ef einhver med góda kenningu gefst honum einstakt tækifæri á ad tjá sig á alnetinu og segja mér hvad tetta á ad tyda allt saman.

Tad var táttur í gær (Res-TV) í sjónvarpinu tar sem farid var til Reykjavíkur og margt sér fyrir hendur tekid. Èg missti af tættinum en vonast til ad ná endursyningu í vikunni. Medal annars var farid á redasafnid og Prikid. Reyndar var bara farid á stadi sem endudu á -id. Rádhúsid, Sjónvarpid, Klósettid...jú neim it?

Getur einhver sagt mér af hverju Ingibjörg Pálmadóttir hætti? Og hvur er tessi nyji madur? Er hann ad vestan?

Föstudagurinn langi var yfrid mikill sidbótardagur. Èg hékk heima og gerdi nákvæmlega ekki djakk sjitt og tad var fallegt. Tad er falleg athöfn ad gera ekki rassgat. Tad ber vott um ædruleysi, sidbót og idrun. Til tess ad vísa enn frekar lotningu mína og idrun ákvad ég ad framlengja föstudaginn langa yfir í laugardag. À laugardeginum svaf ég enn lengur frameftir og gerdi enn sídur rassgat. Svoleidis nirvana sidbótarinnar gerist ekki nema hjá gudhræddustu mönnum. Enda er ég kominn af prestum langt aftur í aldir.

Atburdi sídustu daga má telja á fingrum annarar handar:

1) eyda tveimur tímum í ad borda morgunmat og lesa blödin
2) horfa á tvær bíómyndir í IKEA-fylltu súdarherbergi Stillimyndarmannsins
3) verda vitni ad dyrd Mårtens tar sem hann stód á nærbuxunum í dyragættinni med saltarann í hendinni, leitandi ad páskabodskapnum
4) standa sjálfan mig ad tví ad tala vid götukött á sænsku, tví tad er tekkt stadreynd ad öll dyr í Svítjód skilja sænsku, tad stendur í einhverri löggjöf
5) standa sjálfan mig ad tví ad íhuga hvort enska væri ekki meira vid hæfi en sænska

Og tetta var nú allt. Èg fór ekki í skólann í gær eda fyrradag, en hyggst nú snúa aftur til fyrri sida eftir tímabundna frelsun Páskahátídarinnar. Gut påsk.

Sælir og blessaðir allir saman. Hva segið þið! Við höfum það bara fínt. Það ætlar eingin að skrifa neitt á þennan helvítis blogg. djö. Jæja ég hef nú verið þekktur fyrir að skrifa eitthvað mest og verð víst að hafa frumkvæðið. Við fórum á svokallaða "erótik messu" í malmö í gær en það er svona klám sýning, fullt af básum með dilldóum og erótískum klæðnaði og sviðum þar sem stripparar sýndu stöffið sitt. Húúlabadúla! Svo var líka hægt að kaupa "lapdance"(+) fyrir aðeins 400 SKR. (ekkert fyrir okkur samt.) Páskarnir hjá okkur fjalla semsagt um klám og sora en ekki gula hænu-unga og páskaegg. Það mætti segja að þetta séu svona "post secularisation" páskar, "selebration of life" in a godless society. Hey! efni í mastersritgerð. Hva segið þið annars:

If your feeling fine write a line, not so well write a novell.

Man hvað þetta er lélegt, úff.

Benedikt, tú sem hringdir í mig í gærkvöldi
-mundu nú ad síminn minn vard batteríislaus

en ekki vinátta mín.

Tad hlytur ad vera ömurlegasta starf í heimi ad vera sjónvarpseftirlitsmadur. Hvernig er mögulega hægt ad bera virdingu fyrir starfi sínu tegar madur veit ad tetta er svo mikil smámunasemi og ótarfa pot? Enntá verra hlytur ad vera sjónvarpseftirlitsmadur hjá Sænska Ríkinu. Verra en ad vinna hjá Volvo. Verra en ad vera stödumælavördur. Verra en ad vera midaeftirlitsmadur hjá sporvögnunum. Ætli teir séu í einkennisbúningum tegar teir banka á dyrnar? Samt er ég fylgjandi RÙV...hvada hræsni er tetta í mér...hver er ég eiginlega? Afhverju? Hví?

À leid minni í skólann mætti ég tremur stelpum á götuhorni sem voru ad selja smákökur. À skiltinu stód "2 smákökur fyrir 10 krónur (85 kall)". Tetta tótti mér kostabod og keypti tvö stykki, sennilega af tví ad tad var gott vedur og vor í lofti. Módir teirra stód álengdar og sagdi mér ad tetta væri teirra eigin uppskrift. Ì stuttu máli voru kökurnar afskaplega gúmkenndar og seigar. Einnig tóttist ég finna keim af saffran, en tad verd ég víst ad eiga vid sjálfan mig. Tetta voru sem sagt frekar vondar kökur, en tær glöddu mig sálfrædilega sjáidi til. Og hlæjandi henti ég teim í ruslid og flautadi lagstúf, sennilegast eitthvad lag vid ljód Davíds Stefánssonar. Sídar í dag mun ég kaupa kufl, skerda hár mitt og gerast hinn hlæjandi búdda og dreifa blómum í verslandamidstödum.

Nonni kom til þín í draumi Eiríkur. Mig dreymdi ansi hrikalegan draum hérna um daginn, ofsalega raunverulegan. Mig dreymdi að hlutabréfamarkaðurinn á Íslandi hafi hrunið. Ég tapaði mörgum miljónum. Síðan varð bylting.

Hmm ég er vaðandi í íbúðum. Það er bara að velja. Það á ekki eftir að vera neitt mál að finna íbúð sem er nógu stór til að allir á íslandi komist ekki fyrir í henni.
Eirikur og jafnvel allir aðrir íslendingar sem búa í svíþjóð! Hafið þið prufað að skrifa á sænskt lyklaborð eins og það væri í slenskt. Það er soldið eins og maður kynni Finsku. jäa -aå er äeg fäint äi helväitäi. = Já það er ég fínnt í helvíti. Kannski er Finska bara það; Íslenska skrifuð á Sænskt lyklaborð. Verð að tékka á þessu nánar. Tók annars leigubíl í skólan í dag. Það er eins og öll praktísk atriði í lífi mínu séu að fara til fjandans, þó að kenningarlega (e. theoreticaly) sé allt frábært. En tölvan er biluð, ég vakna alltof seint alltaf, á oftast ekki pening í strætó á morgnanna og lendi í algeru veseni(var með kort en það rann út 04/06), ljósin kveikna aldrei á klosettunum í skólanum og allur matur sem ég borða stendur í mér. Það kom meira að segja maður frá ríkinu um daginn til að tékka á því hvort ég væri með sjónvarp og væri búinn að borga afnotagjöldin. Helvítis PRAKTÍSKA líf sem í kenningunni er yndislegt.

ps. Það er til lag eftir sænskan mann sem heitir Håkan Hellström: "Känn ingen sorg för mig Göteborg" soldið skemmtilegt. Eiríkur og aðrir.

Hæ Audur, hérna er lítid rád sem amma mín gaf mér tegar ég fermdist:

Uppskrift ad hamingjusömu lífi:

1 msk. umhyggjusemi
2 bollar gott hjartalag
0.5 grömm af kókaíni
ótakmarkad magn af papriku
2 msk. vinátta
1 stk. Domino's pizza med glassúr og eggi

Taktu tessi hráefni og kastadu teim upp í loftid um leid og tú segir: "Ja hérna hér, tad er nú aldeilis líf sem ég á fyrir höndum" og fardu í kollhnís. Sulladu sídan kaffi yfir bordid tangad til kaffid hefur myndad davídsstjörnu á hvolfi. Snúdu höfdinu í tvo hringi (réttsælis) og fardu med gamanmál. Gríptu hráefnin í midju lofti og gerdu the electric boogie med hægri hlid líkamans. Vinstri hlidin skal fara í kollhnís. Loks skaltu endurtaka tetta í öfugri röd.

Reyndar var amma ordin ansi rúsud tegar hér var komid vid sögu í fermingunni, tannig ad ég veit ekki alveg hvort ég skildi hana rétt. En um leid og veislan var búin fór ég inn í herbergi og skrifadi ég tessi ord hennar nidur á lítin bréfmida sem ég geymi nú í nisti sem ég ber um hálsinn. Annad eintak er ad finna í nisti sem ég ber í ristlinum. Og sídan tá hef ég aldrei kennt mér meins og gerst berdreyminn. Jaahérnahér.

Ì nótt vitjadi Nonni bródir hans Mumma mín í draumi. Hann sat reyndar í sporvagni og taladi reiprennandi sænsku. Hann tjádi mér tad ad hann ætladi ad heimsækja Vík í Myrdal í sumar. Tad var nú ágætt. Hvad er annars ad frétta af honum, Fjólu og beibíinu?

Einnig fór fram vatnsslagur í eldhúsinu klukkan fjögur í nótt. Tad var ágætt.

Ì gærkvöldi fóru ég, Jens og Símon út ad borda. Vid átum á stad sem heitir 12 52 og var nokkud hip. Èg át lamb og tad var nokkud gott. Einnig drakk ég GT og tad var nokkud gott. Sídan fórum vid á kráarrölt og endudum á barnum á ganginum mínum (nokkud gott). Tad skemmtilega var samt ad madur getur keypt gedveikt ódyran bjór á barnum og sídan farid inn til mín og hlustad á tóónliist og svona. Tetta var mjög gaman. Undir lok kvöldsins var sídan rætt um tilgang lífsins. Undarlegt nokk, svona samrædur virdast geta gengid á sænsku, en ef gærkvöldid yrdi talsett á íslensku yrdu samrædurnar ein stór klósettrúlla af klisjum (stud ad studla).

Helgi Svavar komst inn í Köben! Wey!

gódan daginn, fór í bæinn, hann tykir laginn. ussususs hvad er tetta hér

bless kex, ekkert stress, elliot ness, what about chess, bless kless

fruss...

Tetta hljómar eins og bíómynd. Kannski eitthvad eftir Bergman eda ef til vill Kurosawa? Hvad ætlardu sídan ad gera í Köben eins og ekkert mál? Djöfull vildi ég ad Köben væri í göngufæri sjálfs míns...kaupmannahöfn er 101 skandinavíu, skandinavía er kópavogur evrópu og kópavogur er new jersey reykjavíkur. Tetta segi ég eingöngu af tví ad ádan turfti ég ad snúa aftur til Mölndal centrum (evrópu kópavogs) til ad ná í launin mín fyrir fanfarespilid sáluga. Àrmúlarnir blöstu vid eins og ádur, en ad tessu sinni var umtalsvert meira af rómudum Fóstbrædrakarakterum sem ég vissi ekki ad væru til í alvörunni. En nei, teir eru til og teir eiga allir heima í Mölndal, kópavogi evrópu. Takk fyrir lífid, Kópavogur kær...

Dagný Fór til Thýskalands í morgun ad hitta GD og Àstrrrrrrrrr. Ekkert frekar um thad ad segja en ad hún gleymdi passanum sínum eda réttara sagt hún fann hann ekki. Ekki veit ég hvort thurfi passa til ad fara til Thýskalands frá Danmørku med lest en vid vorum bædi soldid stressud. Thegar hún var farin fór ég ad leita á theim eina stad sem var eftir ad leita á og fann helvítis passan. Riddaramennskan blossadi upp í mér og ég hringdi á leigara og thaut nidur á stød í Lundi en sá ad ég hafdi misst af henni. En hún vard ad fá passan og ég hélt áfram til malmø med næstu lest. Mér til mikillar gremju fann ég ekki Dagnýju á stødinni thar en dró thá ályktun ad hún væri á leidinni til Kaupmannahafnar med lestinni sem ég sá fara út um gluggan á lestinni sem ég kom med. Hédan var ekki aftur snúid og ég keypti mida til Køben. Vel Kominn yfir eyrarsund og til Hafnar thaut ég eins og eldur logandi inn á Hobangården og leitadi í aungtheytingi eftir vesalings passalausu stelpunni og fann hana. Hún var í símanum ad hringja í mig og var frekar pirrud yfir thví ad ég svaradi ekki.
Eftir ad hafa vinkad bless til Dagnýjar stód ég einn eftir á Hovbangårdn kælukkan sjø ad morgni. Nú sit ég á Internet kaffihúsi á Isdegade.
Bæ Egill.

Spurning: Mig hefur lengi langad til ad halda ættarmót í módurlegg fjölskyldunnar. Svo er farid ad fjölskyldan heldur ekki svo mikid saman og í sumum tilfellum hef ég hreinlega ekki vitneskju um heimilisfang ættarmedlima. Hvad á ég ad gera til ad hafa upp á teim? Hvar get ég fundid heppilegan sal? Hvort er betra ad kaupa veislutjónustu eda láta fjölskyldumedlimi koma med mat sjálf? Eru einhver lögfrædileg atridi sem tarf ad hugsa út í?

Horse, large land mammal notable for its speed, strength, and endurance. Horses are members of the Equidae family, which also includes zebras and asses. Like all equids, the horse is extremely well adapted to traveling long distances with great efficiency and to surviving on a diet of nutrient-poor, high-fiber grasses. The horse is an intensely social animal, forming strong associations with members of its herd and possessing a keen ability to recognize subtle social cues. These instinctive behaviors form the basis of the horse's ability to bond with and obey a human trainer.
The horse's influence on human history and civilization make it one of the most important domestic animals. Horses were domesticated in Eurasia around 6,000 years ago. Throughout much of human history, they have provided humans with mobility and have served in agriculture, warfare, and sport. Today domestic horses are found throughout the world, with a total population estimated at 60 million. So-called wild horses, such as those found in the American West, are actually feral animals, free-living descendants of domestic horses that escaped or were turned loose. Thank you.

Já, ég veit hvad tú meinar, Sverrir. Tegar madur er svo vanur tví ad umgangast eina manneskju getur madur umgengist hana med tægd og kyrrd án tess ad hafa áhyggjur ótægindum í tjáskiptahjúpnum. Veggur kurteisinnar er horfinn og fólk getur ófeimid gengist vid tögn hvors annars án ótæginda. Hins vegar ber ad varast ad blanda saman gódri tögn og vondri tögn. Vissulega getur tögnin verid refsivöndur reidinnar ef tví er ad skipta, og öll munum vid eftir tví tegar Bjartur í Sumarhúsum skildi Àstu Sólillju eftir í hrollkaldri tögn í stad tess ad tjá henni reidi sína og vonbrigdi. Verum ekki eins og Bjartur. Vopnumst ekki tögninni á ögurstundu. Notum hana hyggilega og ávallt í gódu samvægi vid innri tilfinningar okkar.

Góda viku,

Sigtryggur Rúnarsson
Sálfrædingur og skólastjóri

ps. munid eftir ad vökva blóm hjartans á hverjum degi!
pps. munid líka ad tad verda engir regnbogar til án oggulítils regns!
ppps. mússjímússsjíí!

Já og yo, ég drakk næstum heila flösku af raudvíni í gær og kenni mér einskis meins. Einnig fékk Eikaheilkennid sönnun á tilvist sjálfs síns í morgun tegar ég stód fagnandi á fætur klukkan 10:45. Fagnandi segi ég. Allavega, ég vildi endilega benda á tessa sídu.