Aha. Einungis þarf að emilera undirrituðum rafpaustfang téðrar Dagnýjar Skúladóttur og henni mun ljáð eyra, auga og aðgangur í póstmetafysiskum skilningi. Annars er föstudagur runninn upp, bjartur og fagur og ég er búinn í vinnunni. Altso hættur í vinnunni. Þetta er minn eigin föstudagur, hannaður til að mæta ströngustu kröfum föstudagsnotenda. Þetta er föstudagur í sérflokki. Föstudagur sem tjáir persónuleika minn og sýnir fágaðan smekk minn án þess þó að glata sérkennum sínum sem Verk Guðs. Adios, jibbíkayjei og faaaaashani.

Blezzaður Eiríkur og allir hinir Bennarnir. Það var gaman að fylgjast með þessu síðasta bloggi. Sérlega ágætlega vel þjálfaður blogg. Er þetta einhver sérstök breed. Það er bara að óska höfundinum til hamingju með að allt hafi gengið upp og fyrir að hafa verið sá fyrsti sem hefur skrifað meira en fimm línur síðan í maí. Í sumar hafa verið háðar kaffihúsaumræður um réttmæti þessa bloggs og framtíð hans. Nú legg ég til að þessar umræður verði færðar upp á yfirborð sannleikans og að allir taki sér afstöðu eftir sínu höfði. Ég persónulega er PRÓ-Bloggmaður enda bloggið eitt af mikilvægustu fjarskiptatólum mínum í samband við heilagan anda heima á Íslandi. Það hafa einnig heyrst háværar raddir á heimili mínu um að Admin þurfi að skapa sér aðgang fyrir eina Dagnýju Skúladóttur. Annars er þetta há pólítiskt mál og ef ekkert gerist mun ég neiðast til að gefa kost á mér. Og hana nú!

Peace out to all my Ice Homies

Ég er currently haldinn þeim óendanlega létti sem fyllir brjóst hólpins manns, er hefir nýverið horfst í augu við sjálft Dýrið, ellegar Belsebúbb, eða öllu heldur hrun drauma sinna. Það var allavega þannig að ég fyllti samviskusamlega út endurumsókn í FÍH um jólin (að hætti vel skipulagðs nemanda). Skrifstofan setti umsóknina mína samviskusamlega í vitlausa möppu, og þannig komst ég að því fyrir tveimur vikum að ég væri samviskusamlega ekki skráður í skólann. Þá fyllti ég vinsamlegast út aðra umsókn sem var vinsamlegast misskilin á þann hátt mér var ekki hugað nám hjá öðrum en trompetkennara (á meðan ég ætlaðist til þess að stunda nám hjá bæði trompetkennara og Dr. Hilmari Jenssyni). Ég hringdi í skrifstofuna áðan og komst óafvitandi að þessum sorrí misskilningi. Og þá vissi ég strax, að ég hafði orðið fyrir Belsebúbs vélum, og setti umsvifalaust tögl og hagldir á gæðing minn og reið niðr í Svínadal að hitta Sör Jónsson, prest. Hann gaf mér mixtúru almættisins deum og sagði mér að setja blautt saltvatn á bringspalirnar kvölds og morgna og halda mig frá dimmum skúmaskotum, þar er böðlar liggja í fylgsnum. Einnig gaf hann mér svona sniðugt jójó með mynd af Kristí Kóngi innaní. Allavega, það leit ekki út fyrir að ég gæti verið hjá Hilmari í vetur út af einhverjum örmum skrifstofumistökum. Og þess vegna var ég grautfúll í vinnunni um allavega klukkutíma skeið. En síðan, eins og fyrir galdur, hringdi skrifstofukonan (Júlía) í mig (mig) og sagði að það hefði losnað pláss hjá Hilmari rétt í þessu (einhver únglingspiltur hætt við að vera í Fíh í vetur). Og nú er allt eins og það á að vera og þess vegna er ég currently haldinn þeim óendanlega létti sem fyllir brjóst hólpins manns er hefir nýverið horfst í augu við sjálft Dýrið, ellegar Belsebúbb, eða öllu heldur hrun drauma sinna. Bíngó og vei og nú er kaffi í vinnunni.

Maximum respect to Egil and the Dawn!

gggg

mér finnst ekki til einskins að tjá sig hér á þessum blogg. Guð má vita að ég skrifa enþá á hann. Það er reyndar frekar langt síðan einhver skrifaði á hann núna en ég geri það ef einhver annar nennir því. Mig dreymdi meirasegja í nótt að það væri verið að skrifa á hann. Benni. ég vildi að ég væri á íslandi til að hjálpa þér að taka til.