À medan laufin sofa liggja spadarnir andvaka. Tessi setning er einn mesti sannleikur sem skekid hefur íslenskt samfélag og er ad mínu mati hin eina sanna setning sem tölud hefur verid á íslenska tungu.

Eftir andvökunótt ad hætti spadanna komst ég ad tví ad tad er í rauninni ekki svo slæmt ad vera jafn óhip og medalsvíinn. Tad er gott ad gefa skít í tad sem er hip og gera tad sem madur vill. Enda er hip ekkert annad en tímabundin hagræding sannleikans med innbyggda sjálfseydingu eftir eins árs tilvist (tveggja mánada tilvist ef madur byr í Tokyo). En audvitad vissi ég tetta allan tímann. Sjálfur hef aldrei reynt ad vera hip, ekki einu sinni tegar ég var táningur. Èg hef alltaf fylgt minni eigin sannfæringu frá blautu barnsbeini. Tad er edli Ìslendinga. Ìslendingar eltast ekki vid tad sem er hip hverju sinni...umm...nei. Ì tessum ferdatætti um Reykjavík sagdi einn táttakandinn ad Reykvíkingar væru miklu tískumedvitadri en Stokkhólmsbúar. Tad kom mér til ad hugsa...Stokkhólmur er milljón íbúa borg en Reykjavík 100.000, og medalreykvíkingurinn er fjarskalega hip...er tetta rétt? Er eitthvad rangt vid tetta? Er tetta minnimáttarkennd? Snyst tetta um einhæft (en hip) frambod eda fákeppni í fatabúdum Reykjavíkur? Ad vid tökum tad sem okkur bydst og er haft frammi fyrir okkur í auglysingum? Og tad vill bara til ad auglysingarnar eru hipp en ekki hagkaup? (annars er hagkaup bara nokkud hipp midad vid venjulegan tyskan pöntunarlista). En sídan tarf náttúrulega ekkert ad vera ad "vera hip" sé í andstödu vid ad fylgja sannfæringu sinni. Madur getur náttúrlega verid sannfærdur hippnessismisti, en tad er samt eitthvad...

Um leid og ég skrifa tetta finnst mér tetta líta út eins og tetta sé skrifad af 17 ára stelpu sem er ad reyna ad "hugsa sjálfstætt" og er á einhverju hálf-gáfnafarslegu móttróaskeidi (med ödrum ordum: ég er ekki nógu hip...djöfullinn). Einhvern veginn finnst mér ég vera of gamall til ad tala svona. En tad er samt ágætt ad láta tetta standa...fylgja eigin sannfæringu og gefa skít í hvort tad sé hip eda ekki...hei...ég er ordinn Svíi!!

Bless bless krakkar, ég kem til med ad búa áfram í Svítjód og kvænast stúlku ad nafni Maj-Britt eda Britt-Marie og koma stöku sinnum heim med börnin til ad leyfa teim ad kynnast íslenska sumrinu um leid og ég reyni ad dylja nytilkomna sænska hreiminn minn.

ps. ég heyrdi Òskar Gudjónsson tala á svipudum nótum eftir dvölina í London...kannski er tetta ekki bara sænskur hugsunarháttur, heldur altjódlegur hugsunarháttur, tetta med ad tjilla adeins á hipnessinu.

pps. ad tjilla á hipnessinu felur eiginlega í sér ad fylgja eigin sannfæringu. Tad hlytur ad vera erfitt fyrir svona hip og litla tjód eins og Ìsland ad vita yfirhöfud hver sín eigin sannfæring er, ef út í tad er farid...Ìsland hefur ekki pláss fyrir fleiri en tvær til trjár hip sannfæringar í einu...

ppps. nú byrja ég ad tapa trædinum hjá sjálfum mér. Uu...bless?