Alltaf er nú jafn gott ad vera búin í píanótíma og hlakka til ad vera betur aefdur naest... Nú hef ég heila viku til ad aefa og hyggst maeta med Chopin aefinguna alla plús Mozart í tempói og Schubert utanad. Gvöd hvad ég er spennó týpa.
Ég er búin ad vera sídjammandi sídan ég kom hingad út, á föstudaginn fór ég á hörkuskemmtikvöld med stelpum i Stuttgart og Karlsruhe. Vid drukkum tequila og dönsudum framá nótt. Thad kom mér á óvart ad baerinn var fullur af fólki og allir í studi. Stuttgart er skemmtileg borg, ég tek allt til baka sem ég hef ádur sagt um hana. Ég var bara sjálf leidinleg.
Og kennarinn hans Tóta er heldur ekki leidinlegur, heldur alveg frábaer. Hann baud okkur heim til sín í fyrrakvöld ásamt nokkrum vinum thví hann var med generalprufu fyrir brúdusýningu sem hann er med. Hann gerir svona strengjabrúdur og hann og konan hans stjórna. Thetta var alveg frábaert! Ein dúkkan var tildaemis Pablo Casals sellódýrlingur med geislabaug og pípu og froskalappir thví í leikritinu átti hann heima nedansjávar. Svo spiladi hann med víbratói og allt og boginn á fullu.
Sídan var tharna óperusöngkonan ríka sem leigdi Carnigie Hall, hvad heitir hún nú aftur? Allavega var hún med masterclass og brjóstin á henni voru svona bleikar blödrur med engu lofti í. Sídan söng hún aríu naeturdrottningarinnar og thá blésust alltaf út á henni brjóstin í takt og á endanum sprungu thau. Hahaha!
Heitir Benni Hemm hemm núna Beninem?
