Med vængjaslátti tímans tókst mér ad stroka út tad sem ég hafdi skrifad hér í dag. Òvartsins vitleysingur er ég. Vid skulum adeins taka okkur smá tíma í ad hugleida tad sem ég hef sagt. Hmm...látum okkur sjá...nei, tvílík óvænt og hressandi ánægja, ég taladi um nákvæmlega ekki neitt! Hahaha! Tótal nonsens farid út í vindinn. Tvílík hörmung. Mannkynid verdur aldrei samt again.

Tví næst ætlum vid ad minnast á kántryballid sem er í kvöld. Èg ætla ekki ad vera kúreki af tví ad ég er svo skolli spesjal (og sóa ekki peningum í svokallada "grímubúninga", sem eru rót alls ills og óvinir sannleikans). Lesendur Ofnsins (bádir trír) mega búast vid sullandi fylleríissögu á morgun. Tad er ad segja ef ég meika ad fara í skólann á morgun. Hver veit nema gledi-ausunartrílogían verdi fullkomnud í kveld? Ojojoj! Tad verdur nú eitthvad fródlegt! Bara blindfullur! HA!

Èg verd ad helga morgundaginn svalness og ötter hipleika, kannski med tví ad skoda tessa rosalegu hup plötubúd á andra langgatan. Sídan kaffi á Café Publik (mest hip nordan heljar) ad sötra latte eins og ég sé Borgafirira (tekktur spænskur landkönnudur sem dó óvænt vid ad spila lúdó med hænsnum).

í gær spiladi finnskur madur á víbrafón og fékk borgad fyrir tad. hann var hrædilega, hrædilega gódur. Ò mæ godd hvad tetta voru gódir tónleikar. Anders "bassaleikari" Jormin var líka ógedslegur. En tad er nú bara eins og gengur. Altso.

Sigurdur Flosason, trompetleikari, er ad koma til Jöte á næstunni. Hann mun koma í skólann og prata um FÌH. Tad verdur gaman ad heyra. Hvad er tetta FÌH annars? Einhvers konar krydd? Fjórda kryddid, per se?

Òvænta ord dagsins er: Sterkur brjóstsykur.

Takk fyrir tíma ydar og umberandi lyndi.