Ì nafni sannleikans tilkynni ég ad ég hef verid ad ræda ofsalega afstrakta hluti vid kumpána minn Jens (stórsigur í tungumálakunnáttu), og höfum vid spurt sjálfa okkur afhverju vid séum í tónlistarskóla, afhverju vid verdum ad gjöra mjúsik á trompet/saxafón, og sídan hvort jazz hafi dáid drottni sínum árid 1970/1953, og sídan lifad áfram sem artifísjöl mjúsikk sem tekur takmarkad mid af veruleika nútíma hvers tíma; tjódgardur á atómöld (æl?). Ad sjálfsögdu komumst vid ekki ad nidurstödu af tví ad vid vitum ekki hvort ad rétt sé rangt eda rangt sé rétt. Enn sídur vitum vid hvad jazz er, sem gerir okkur of course erfitt fyrir ad ræda hlutinn in the first pleis. Tar med er nidurstada málsins ófáanleg, og vid getum allir dáid núna. Tad er leidinlegt ad vera ekki gáfadur og umla bara já eda eitthvad á eftir einhverri magntrunginni spurningu. Èg hata í raun og veru ad madur getur aldrei komist ad nidurstödu med svona hluti, tví madur fær aldrei svar vid tessum spurningum. Vill einhver kenna mér rökfrædi?

Howlin' Wolf er magnadur gaur. Èg giska á ad Benedikt Herlingur fíli tann gaur, hann er med gedveika rödd og syngur um ad hann átti einu sinni monní læk a milljoner (been lying to my mama). Hann var bóndi árid 1928 (18 ára gamall), en lærdi svo á gítar og munnherpil og vard óvart tónlistarmadur. Já, hann hafdi sko bljúsinn inní sér. Auk tess er alternative country bara old news, allir vita ad öndergránd blús er tokkalega næsta trendid...

Tónheyrnartími morgunsins skartadi sínu fegursta med heimagerdum skjáauglysingariffum (kennarinn er fjúsjonhaus og samdi námsefnid...úff) sem vid skrifudum nidur af alúd. Einnig tók ég mynd af baksídu bekkjarins, svona til ad minna fólk á skammveru mína í Gautaborg.

tetta er nú meira ruglid, haa! Ekki meira svona bara takk fyrir!