þriðjudagur, febrúar 6

Talandi um ræpu, tá held ég ad tessi bloggræpa sem gusadi sér á skjáinn minn nú í tessu sé ein ánægjulegasta ræpa sem ég hef ordid vitni ad. Hringvödvinn sem var fyrr herptur fyrir ordræna tarma bloggfélaga hefur nú loksins slakad á spennu sinni og lætur nú saurinn flæda um barma sína eins og aldrei fyrr. Já, ef ég mætti ráda tá yrdi hringvödvi tessi aldrei herptur, heldur ad eilífu slakur og bjódandi vefrynum á ordheppinn feces sinn. Èg gæti haldid áfram í sex kukkustundir ad líkja saman blogghömluleysi vid saurlosun, en tví midur bydur tími alheimsins ekki upp á tad. Èg tarf ad drulla (afsakid) mér í tíma.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home