Èg tilkynni hér med ad sá einstaklingur sem er mest videigandi fyrir vidtal fyrsta ársfjórdung ársins 2001 er Benedikt Hermann Hermannsson. Plötubúdin Pennies From Heaven er geymd í minningu minni jafn vandlega og sjálfur Ìsaksskóli. Hins vegar eru stúlkur úr Ìsaksskóla ekki alveg jafn vandlega geymdar í minningunni, en tá er bara ad spyrja. Hefi ég hlotid ad minnsta kosti fjórar samfarir út á spurningu sem slíka, og er tá eigi medtalin samförin er hlaust út frá setningunni "afsakid fröken, en tér lítid út fyrir ad vera skólagengin".

Èg átti frí í skólanum í dag og eyddi tess vegna aukalega tremur tímum í svefn og fánalegan göngutúr á leid í skólann. Tar arkadi ég um torg og stræti og komst ad tví ad verksmidjur eru eitthvad tad skemmtilegasta sem auga barnsins getur litid. Svona erkigamaldagsverksmidjur med risastórum strompi og asnalegum verkfrædimistökum utaná sér. Einnig komst ég ad tví ad afskaplega flotta fatabúd er ad finna í nágrenni sjálfs míns. Tar er ad finna dyr föt og flott. Sídar á gönguferd minni veitti ég tví athygli ad tad vantar algjörlega svona fáránlegt lúxushótel í Gautaborg med skyggni fyrir anddyrid og limósínum fyrir utan. Tad er reyndar eitt svoleidis nálægt skólanum, en tad er bara svo lágreist og lúdalegt ad tad meikar engan veginn sens. Tad er ekki hup. Einnig verd ég ad fara í óperuna brádum, tad gengur ekki ad hafa aldrei skodad óperuna. Enn einn nyr hluturinn birtist fyrir augum mér tegar Karl Oskar vinur minn bordadi lystilega súpu med braudbollu og súkkuladitussmola med. Hann hafdi fengid tetta meistaraslys í konditoríi (ég veit ad tad heitir bakarí, en mér dettur ekki í hug ad nota tad ord...ég er í útlöndum, damnit!) rétt fyrir nedan skólann á 330 kr. íslenskar. Einnig er vert ad geta tess ad allt tetta kom í fallega hönnudum bréfpoka. Tetta verd ég ad prófa. Lærdómur tessa bloggs míns er ad tad er miklu, miklu meira í Gautaborg en ég hef fattad. Òjá. Nú er bara ad nyta tessa fjóra mánudi sem eftir eru í rugl og vitleysu og alls konar svona óged. Eda eins og Anders Hagberg kennari minn (fráskilinn og lovesick) sagdi vid Jens um daginn: "Stundum verdur madur ad taka tímabil til ad æfa og æfa, en sídan verdur madur líka stundum ad taka tarnir og vera fullur og rída". Sú stadreynd ad tessi setning kemur úr munni for-midaldra Svía gerir tad ad verkum ad munnur ykkar gapir af undrun. Èg held reyndar ad tetta sé ekkert vandamál á Ìslandi; ad vera fullur og rída er ein helsta tómstundaidja Reykvíkinga...tschuss!