Lalalalalala!

Þvílíkri dásemd rignir úr munni yðar ok koki! Takmörk dásemdarinnar liggja vafalítið í handarkrikanum, en hann ber að forðast á allan hátt. Hann er tabú, ekki ólíkt því og maður að kúka er tabú. Sagði einhver norskur málari?

Síðan hvenær hefur maður heitið eitthvað?

Að vinna, það er að vera til. Að elska, það er að fjúka í áttina til lífsins.

Þetta eru svona falsaðir Laxnessfrasar sem maður er að taka saman. Þetta verður svona fimmtíu til hundra blaasíður, o þú veist, fuult af fólki bara kaupakaupakeyypa skiluru. Bæng, kominn upp í nýja trillu beibí. Ekkert mál að feika Laxarann, skiluru. Fokkaleega!