Ì dag vaknadi ég snemma og svaf jafnvel laust. Tad er af tví ad ég tarf ad gera slatta í dag ádur en ég fer HEIM á morgun. Já, svona er lífid skemmtilegt. À leidinni í skólann maetti ég blökkumanni um trítugt sem taladi bjagada saensku og tar ad auki mjög lágt. Ì annad og hálfa skiptid sem hann sagdi setninguna vid mig fattadi ég ad hann var ad bidja um peninga til ad faeda fjölskylduna sína. Èg dró upp allt klinkid sem ég hafdi í vasanum (um tad bil 60 kall...djöfull) og gaf honum. Gautaborg er ekki stór borg, en hér má sumsé finna betl. Og einstaka mordfrétt er í blödunum af og til. Tad er ekki gott. Tad er jafnvel slaemt. Tad skrytna var ad um leid og ég hélt leid minni áfram í skólann eftir ad hafa hitt manninn sá ég nunnu bída á gangbrautarljósi. Já er ekki lífid fyllt af táknraenum uppákomum. Nei ég bara spyr. Nei, en nú fer ég og kaupi jólagefir handa minni fjölskyldu.