Jaeja krackar, ég er búinn ad skrifa smá fyrir tennan dularfulla pésa sem ég á víst ad skrifa í...nennir einhver ad segja mér um hvad tetta snyst? Ae nó notting! Allavega, hérna er tad sem ég er kominn med. Tad vantar eitthvad meira aftan vid tetta, en ég veit samt ekki hvad tad aetti ad vera...fyrirlestur um saenska menningarpólitík, raeda um reykjavík, karp um kellingafjöll, bladur um blönduós...? Jú tell mí. (Altso, ég er stopp...hjálp, einhver?)

gjörsvovel:

Komdu sael MH. Takk fyrir sídast. Èg, eins og margir adrir, hafa vaknad til vitundar um tad hversu alltumfadmandi og fósturleg stofnun MH er. Tess vegna gefur augaleid ad tala verdur um MH í kvenkyni. Ì mínum augum er Menntaskólinn vid Hamrahlíd miklu frekar Módir Hamrahlíd. Takk. Àteim mánudum sem hafa lidid frá útskrift minni frá henni MH hefur ymislegt gerst. Til daemis hef ég flutt tímabundid til útlanda, eins og virdist vera reglan hjá mörgum nystudentnum. Èg er tennan vetur skiptinemi í tónlistarháskólanum í Gautaborg, sem er falleg borg í Svítjód. Hún er naest staersta borgin í Svítjód. Hér er allt miklu staerra en í Reykjavík. Bókstaflega. Hér éta menn 12" hrökkbraud, drekka te úr súpuskálum og medalvegfarandinn er um 3 metrar á haed. Og tetta er bara tad sem finnst í naest staerstu borg Svítjódar. Frá höfudborginni Stokkhólmi hafa heyrst sögur af Volvo bifreidum á staerd vid Miklatún. Tar geta menn einnig séd lifandi dínósára spila bordtennis.