Èg aetla ad ganga tvert á tilfinningar mínar og skrifa um sjálfan mig, adallega af tví ad tad er ekkert eins frábaert og ábyrgdarlaus bladra sem flytur í loftinu eins og vaengjud dúfa, reidubúin ad springa hvenaer sem er. Adallega tess vegna, sko.

Èg skora á fólk ad koma í heimsókn til mín og koma med mér í Konserthuset. Tad er ógedslega flott hús, tad er med einn besta hljómburd í heimi og tad er fullt af gömlum, ríkum kellingum med raudvín og pelsa í pásunni. Brilljant sjitt, skiluru. Èg er líka alltaf á gestalista. Eda sko madur faer ókeypis inn ef madur er í tónlistarskólanum. Altso.

Ì Nordstan ("Kringlunni"...ooh hvad ég hata ad nota tetta ord í tessum gaesalöppum...úrval-útsyn baeklingur '89 frá helvíti) eru 70's dagar. Burtséd frá tví hvad tetta er ömurleg hugmynd, tá er frábaer keppni í gangi tar sem madur getur unnid sér inn diskóbátsferd til Noregs ef madur syngur diskólag í Kareoke fyrir framan verslunargesti. Èg veit ekki um neitt steiktara. Allavega, tá eru nokkrir úr skólanum sennilega um tessar mundir ad syngja sitt hvort diskólagid til tess ad geta diskóad á sig um bord í S.S. Stena Line til Norge. Lifi diskóferdir til Noregs!! Eda eitthvad!!

ps.
Wallpaper* er besta blad
gaman er ad lesa tad
líka tegar ég fer í bad
ég kann tad ekki utanad.