Èg var nidri í bæ og keypti plötu med trompetleikaranum Nicholas Payton. Hann er rosalega gódur trompetleikari. Hann er samt ekki svona hálfviti sem drullar út úr sér gítarsólóum uppi á háa F-i eins og sumir myndu gera. Já. Hann er samt alveg inni í tessum bandaríska pródúserada jazzstíl med mögnudu sándi og smashing útsetningum. Tad er ein útgáfa á laginu On the Sunny Side of the Street á disknum sem er alveg gedveik. Mögnud söngkona. Og sídan ákvad ég ad fá mér tökukaffi á McDonald's í trássi vid samvitund jardarinnar og samvisku sjálfs míns. Tad er yndislegt ad vera sinnulaus. Tad er allavega betra en ad vera sinnepshaus.