Ad vera í gódu studi getur ad sjálfsögdu verid samfara tví ad turfa ad kúka. Madur kallar tad einfaldlega ödru nafni; "kùkagódu studi", og heldur sídan áfram ad sigra daginn. Til dæmis hefur Davíd nokkur Tór haldid tví fram ad tad sé hentugast ad spila fönk tegar manni er mál ad kúka. Èg læt Davídi og tarmaveggjum hans tad eftir ad dæma um notagildi saurs í fönktónlistaridkun. En nafnid er tó fyrir hendi. Kúkagott stud.

Èg var í sídustu jaaazzz kennslustund vetrarins, og henni var slegid saman í stóran tíma tar sem trír nemendur spiludu med kompi (en ekki einkatími med kennaranum ad rembast vid ad kompa á píanóid). Tad var mjög gaman, vid spiludum og fengum fídbakk og hlustudum á plötur og spjölludum. Skemmtileg tilbreyting. Núna á ég bara eftir eina kennslustund hjá klassíska trompetkennaranum mínum, eitt lag med samspilinu á óformlegri lokahátid jazzlínunnar (matur og einhvers konar bodhlaup á eftir, eitt lag á samspil), tónleika med Supertight og sídan loksins, loksins, mína eigin tónleika, sem verda haldnir föstudaginn fyrsta júní. Og öllu tessu lykur í næstu viku, tannig séd. À föstudaginn eftir viku er ég sumsé búinn med skólann og tek á móti Jonna og Siggu og sídan Mama und papa í vikunni tar á eftir. Tannig ad sídasta vikan í Gautaborg verdur gestamóttaka og tjill og sídan ek ég um Svítjód í nokkra daga, og sídan kem ég loks heim tann 13. júní. Dagurinn nálgast ódum, dagurinn sem ég segi skilid vid tetta ár mitt í Svítjód...buhuu...allt fína fólkid og tessi fíni skóli og allt...en Gautaborg kemur samt ekki í stadinn fyrir Reykjavík. Já, jájá, já.

Benni, hvad ertu lengi í erlöndum?