Èg var drullutreyttur í gær og fór tess vegna heim eftir tónleika nokkra um kvöldid og hófst handa vid ad finna einstædu, taugaveikludu konuna í sjálfum mér sem skrifad er svo mikid um í breskum samtímabókmenntum. Tad tókst rosalega vel. Èg hámadi í mig ís og horfdi á mynd í sjónvarpinu sem fjalladi um fjórar vinkonur sem standa saman í gegnum súrt og sætt (Whoopi Goldberg, Kathleen Turner, Gwyneth Paltrow...need I say more?). Samstundis las ég vidtal vid óperusöngkonuna Ceciliu Bartoli. Èg get ekki annad sagt en ad ég skil allar konur miklu betur eftir tessa erfidu upplifun. Takk fyrir.