gúten morghen

ég hitti gamlan kunningja minn um daginn í útjaðri rauða hverfisins , þar sem ég hafði verið að...uhm..ehe...uu spila á tónleikum. (já, vel hugsað Eiríkur, það má ekki fréttast þetta með vinnuna í hestaklámsbúðinni...) Þetta var góðvinur minn hann Frank Obeng, sem ég hitti einmitt fyrir rúmu ári fyrir utan Central Station (þar sem ég var að koma af...uh...öö..námskeiði í Rotterdam..eh) og trúði raunasögunni hans um að hann væri skiptinemi frá Ghana sem hefði misst af skólarútunni aftur til Eindhoven með öllu dótinu hans í. Ég fór þess vegna með honum í hraðbanka og lánaði honum tíu evrur eða eitthvað. Svo hitti ég hann sumsé aftur á sunnudagsnótt og byrjaði hálfpirraður að hlusta á söguna hans. Þegar ég síðan sagðist hafa hitt hann áður og væri með emailið hans í dagatalinu mínu fattaði hann pínulítið sneyptur að það hlyti að vera satt. Hann var samt hinn hressasti, bauð góða nótt og sagði mér endilega að senda mér email. Þetta var alveg fáránlegt, að hitta svona professjonal con-man. Kannski var það bara tíu evranna virði...