Madur fer nu bara hja ser vid allt thetta hippness tal. En eitt er vist, ad thegar eg verd ordinn rikur og fraegur trompetleikari a Islandi, tha megid thid oll alveg stundum koma heim til min i sumarhus mitt undir Thingvallavatni i kaffibolla. En samt ekkert allt of oft, madur verdur nu ad hafa einhvern tima fyrir sjalfan sig og konuna, hana Beyonce, svo madur tali nu ekki um hjakonuna (hin enn-ofaedda Surimi, sverdagleypir og motorhjolastuntkona fra Japan). Eg spai thvi lika ad nyju vinirnir minir ur hljomsveitinni Bitlunum eigi eftir ad fila ykkur alveg agaetlega. En thangad til verdur bara svona hefdbundinn frjals adgangur i min husakynni elsgurnar minar, kvenaer sem er... Fokk, Gudrun Dalia? Thu kemur ekki um jolin, sem thydir bara ad eg tharf ad koma i heimsokn? Thad vaeri nu aldeilis gaman. Helgarferd til Schtuttgart. Kannski upp ur nyja arinu? Paeling...

Annars er eg kominn heim til Amster og fattadi vid heimkomu ad thad er buid ad stela hjolinu minu. En a moti thvi vegur ad sonur Clint Eastwoods var ad horfa a tonleikana i gaer (og thad er sko ekki djok!)