Það er ekkert sem getur stöðvað mig frá því að segja stuttlega frá sinfóníutónleikum gærdagsins. Til dæmis ætla ég að segja á alveg óstöðvandi hátt hvernig sænsk slagverksveit var supatight og hvernig þeir fluttu metrically immaculate but soulfully inimmaculate tangó í uppklappslag. Var þá mál manna (Guðrúnar Dalíur) að það væri hægt að vera of tæt. Einnig mun ég nú segja á óumflýjanlegan hátt frá því að ég lærði að það að flauta á sinfóníutónleikum væri jafngildingur þess að púa. Tja það er nú aldeilis, segi ég hér án þess að nokkur geti hindrað mig frá því. Og nú förum við á ball og syngjum jólalög úti á götum á óstöðvandi máta. Frædei í dag og svona...fínt máál.