Ì morgun var masterclass med brasilískum trommara. Tad var mjög skemmtilegt. Hann var mikil tækni. En tad sem mér fannst skemmtilegast var tegar hann lysti tví tegar tónlistarfólkid frá hinum fátæka nordausturhluta Brasilíu kom sudur til ad spila fyrir fátæku námaverkamennina "to make them happy". Tetta var svo fallega sagt; med brosi, pírdum augum og erlendum hreim. Tetta var bara aukaatridi fyrir honum, sjálfsagt ad láta tetta fylgja med tótt tad segdi sig eiginlega sjálft. Svo einfalt: tónlistarfólkid ferdadist um og spiladi fyrir annad fólk til ad gera tad hamingjusamt. Kjarninn fangadur í einni setningu án tess ad pæla í tví. Bjútifúl.