Já...tad er nefnilega tad...

Èg er ad reyna ad skrifa eitthvad um form í tónlist. Gallinn er bara ad ég hef ekkert markmid í skrifunum. Èg veit ekkert hverju kennarinn er ad leita eftir. Tetta er tannig ad allir í bekknum halda smá fyrirlestur um mismunandi parameters (breytur...?) í tónlist. Èg valdi ad tala um form af tví ad ég hélt ad tad vaeri svo aedislega vanraekt í jazztónlist. En nei, tegar madur hlustar á plöturnar sínar og reynir ad veida formid upp úr teim sér madur ad tad hafa allir paelt mikid í formi og tad eru allir aedislega fjölbreyttir í formpaelingum. Sem gerir mér erfitt fyrir. Tess vegna aetla ég ad fara aftur í tímann og deyda alla tá tónlistarmenn sem breyttu ekki samkvaemt sannfaeringu minni um einhaefni í formi. Tannig get ég haft rétt fyrir mér í fyrirlestrinum og fólk mun jafnvel líta á mig sem nyjan Messías formsins. Form er lögun, og lögun er rytmi. Rytmi er líf, og lífid er Gud. Tannig hef ég leyst gátu alheimsins. Ò sjitt og svo var ég ad fatta ad tad er böns af klassískum nemendum í bekknum líka, og ég veit ekki djaaakk sjitt um form í klassískri tónlist. Djö... skilurdu, klassísk tónlist er nefnilega eitthvad sem ég nenni aaallls ekki ad paela í fattaru. Eitthvad óperu eitthvad paeling...meeikada ekki...

ek tel daga til heimkomu. halkka tli ad kmoa hiem!! gmana ad smkaak öl á vietignahuis! Hahahahaha