Fuck

Ég er eins og vanalega sein með allt. Pabbi heldur að þetta sé í genunum og það væri alveg greit afsökun (ég get ekkert að þessu gert þetta er í genunum) en ekki greit ef ég hafði hugsað mér að hætta að geyma allt fram á síðustu stundu. Þá væru allar vonir um betrumbætur tilgangslausar. EN ég trúi ekki á svona genavísindi sem eiga að útskýra hegðun og held áfram ákveðin í að standa mig betur næst.
Svo eru jólin víst að koma og ég fæ kvíðamagastíng bara við tilhugsunina. Ég held að lífið verði í lagi aftur á þriðjudaginn þegar ég verð búin með verkefnið mitt . Þá meiga jólin koma. Jibbí