Ì gærkveldi var ég treyttur og lúinn og var ad pæla í ad fara ekki á tónleika kveldsins. En nei, eitthvad sagdi mér ad hreyfa my gump down to Nefertiti og tad var sko aldeilis skemmtilegt. Tad var band frá Brasilíu og Bretlandi (betra ef tad studlar) sem kallast Da Lata. Èg hélt reyndar alla mína tíd ad tad héti La Data, en tad er misskilningur og jafnvel sönnun fyrir tví ad ég sé bleslindur. Allavega, bandid var mjög skemmtilegt, einhvers konar blanda af Sergio Mendez & Brazil '66, Cardigans, Spilverki Tjódanna, Eurovision og 70's Miles. Rosalega gaman. Sérstaklega fannst mér gaman ad horfa á breska trommarann, sem var einnig ljótasti madurinn í bandinu. En hann var ofsalega good. Sídan var líka slagverksleikarinn skemmtilegur og minnti mann á ad tad er ekki til einskis ad spila á tríhorn. Ònei. Sídan sá ég líka eftir tónleikana ad á plagatinu stódu frasar frá virtum tónlistartímaritum eins og DJ og Muzik. Tá var ég sko alveg fullvissadur um ad tetta hefdi í raun og veru verid kúl.

Einnig hef ég veitt tví athygli ad tad er aftur ordid kúl ad nota ekki punkt til ad ljúka setningum. Sjáidi bara Wallpaper

Sídan voru Undirtónar Svítjódar ad koma út, Nöjesguiden. Tar stendur dót um plötur sem ég vil kaupa en get tó eigi keypt af tví ad tad kostar peninga ad kaupa plötur. Èg er samt ad íhuga ad fara med Mithpeningana í heimsdótaplötubúdina og kaupa indverska, brasilíska, búlgarska og einhverska tónlist. Tad gæti ordid skemmtilegt, ójá. Jæja, verid blessud og líka sæl og skrifidi something, yo!